Reizen verruimt de geest, zeggen ze. Je dompelt je onder in een andere cultuur, proeft vreemde gerechten en past je aan het ritme van de lokale bevolking aan. Tenminste, dat is de theorie. In de praktijk blijkt de Nederlandse vakantieganger toch vaak een gewoontedier. We reizen af naar het prachtige Andalusië voor de zon en de Moorse architectuur, maar stiekem zoeken we ook naar de veiligheid van het bekende. Het is niet voor niets dat frikandellen en Nederlandse kranten in toeristische gebieden gretig aftrek vinden. Dit fenomeen is door de digitalisering alleen maar sterker geworden. Vroeger was je op vakantie echt even weg. Bellen naar huis was duur en ingewikkeld, en het nieuws bereikte je met een paar dagen vertraging via een te dure krant. Nu reist ons hele digitale leven gewoon mee in de broekzak. We zitten op een terras in Sevilla, maar via WhatsApp bespreken we de voetbaluitslagen met het thuisfront en via nieuws-apps volgen we de files op de A2. De fysieke afstand is groot, maar de mentale afstand is nihil.
Veiligheid en vertrouwen in een vreemde omgeving
Een van de redenen waarom mensen vasthouden aan gewoontes, is de diepe behoefte aan controle. In een vreemd land is alles net even anders: de regels, de taal en de cultuur. Dit zie je direct terug in het online gedrag van vakantiegangers. Zelfs duizenden kilometers van huis valt men terug op wat vertrouwd voelt. Wanneer men ’s avonds op het balkon zit en de telefoon pakt voor wat ontspanning, zit niemand te wachten op ingewikkelde buitenlandse websites met onleesbare voorwaarden. Voor een stukje digitaal vermaak zoekt de liefhebber dan ook specifiek naar de veiligheid van een online casino nederland, simpelweg omdat de taal eigen is en de regelgeving bekend. De wetenschap dat er streng toezicht is vanuit eigen bodem geeft rust. Men zoekt overdag het avontuur wel op tijdens excursies, maar als het om geld of privacy gaat, kiest men altijd voor zekerheid.
De siësta versus de 24-uurseconomie
Andalusië staat bekend om zijn relaxte levensstijl. De siësta is heilig en het avondeten begint pas als de gemiddelde Nederlander alweer aan het toetje denkt. Voor de gehaaste Noord-Europeaan is dit ritme vaak even wennen. In Nederland zijn we gewend dat alles altijd open is en dat alles direct geregeld kan worden. De clash tussen de Spaanse ‘mañana’-mentaliteit en de Nederlandse efficiëntie levert soms frustratie op, maar is eigenlijk een gezonde les in onthaasten.
Toch zie je dat ook in Zuid-Spanje de tijden veranderen. De jongere generatie Spanjaarden leeft ook steeds meer online en de 24-uurseconomie rukt ook daar op. Wifi is op de meeste plekken net zo vanzelfsprekend als olijfolie. Dit maakt het voor de moderne toerist makkelijker. Je kunt werken, streamen en contact houden waar je ook bent.
Het gevaar is wel dat je vergeet waar je bent. Als je de hele dag naar je scherm staart, mis je de prachtige lichtinval op het Alhambra of de geur van sinaasappelbloesem in de straten van Córdoba. De kunst is om de technologie te gebruiken als hulpmiddel, niet als hoofddoel. Gebruik die telefoon om de weg te vinden naar dat ene authentieke tapasbarretje waar geen toerist komt, en stop hem daarna diep weg in je tas. De beste herinneringen maak je offline, in contact met de mensen en de omgeving om je heen. De digitale wereld wacht wel tot je weer thuis bent.
